Typisch Sligro – 75 jaar, 75 verhalen

Sligro is een mensenbedrijf, wie kunnen dat verhaal beter vertellen dan de betrokkenen zelf? Zij komen aan het woord in 75 gesprekken die een beeld geven van zowel de historie als de dagelijkse praktijk van het bedrijf.

'Typisch Sligro' wordt nu gebruikt bij personeelswerving. Er wordt gevraagd: "Lees dit boek eens en vertel of je hier een bijdrage aan kunt leveren." Het jubileumboek personificeert de Sligro-cultuur en is een waardevol gereedschap bij het cultiveren van het Sligro-gevoel.

Wilco Jansen, hoofd Communicatie Sligro Food Group, vertelt in een openhartige testimonial over onze bijzondere samenwerking.

75 typerende verhalen over 75 jaar Sligro

Kantje boord

Tekstfragment: Typisch Sligro – 75 jaar, 75 verhalen

‘In het begin waren het tropenjaren. Het werk begon om 8 uur en ik was ’s avonds pas om 9 uur, half 10 thuis. We waren maar met z’n vijven, waarvan er eentje ook nog op kantoor zat. Mijn vader zei toen: “Ik ben benieuwd hoe lang je dat volhoudt…” Veertig jaar dus en toen kreeg ik deze koninklijke onderscheiding. Het was een fantastisch mooie dag! Ik heb overigens vreselijk veel geluk gehad dat ik die dag gehaald heb.

Een tijdlang hebben Jo de Vocht en ik overal in de omgeving goederen bezorgd. Onderweg naar Den Bosch kwamen we een keer een militaire colonne tegen. Eentje “liep uit de pas” en kwam recht op ons af. Jo stuurde de auto de berm in en riep: “Houd oe eige vast!” Bij gebrek aan iets anders greep ik het handvat van de deur, maar Jo, een fantastische rijder, trok achter me om die deur gauw weer dicht. De truck wipte ons zo de weg af en we belandden – gekanteld en al – midden in de wei. Van de lading was niet veel meer over, van ons en de Amerikaanse vrachtwagen gelukkig wel. Samen met verschillende collega’s uit Veghel die intussen opgetrommeld waren, hebben we alles eerst moeten uitladen. Daarna kon de wagen rechtop getakeld worden en hebben we alles weer ingeladen. Het was natuurlijk wel niks als troep.

Ik ben heel lang heftruckchauffeur geweest en dat is wel zo’n beetje het mooiste werk geweest wat ik bij Sligro heb gehad. Ik kon dat ook heel goed en reed nooit iets kapot. Alhoewel… Eén keer zijn een paar potten met augurk gesneuveld. Die staken iets uit en ik was er met mijn gedachten niet helemaal bij. Maar dat zul je altijd zien: dan staat de grote baas erbij. Louis zei iets tegen me, ik reageerde alleen niet. ’s Middags werd ik zoals ik wel verwacht had bij hem geroepen. Toen heb ik verteld dat mijn vader die ochtend een hartaanval had gekregen. Hij zei: “Bart, dat kon ik natuurlijk niet weten. Maar je mag tegen me zeggen wat je wilt. Je hoeft nooit bang te zijn dat je daarom wordt ontslagen.” Die woorden zal ik nooit vergeten.’

Oud-DC medewerker Veghel